“Ik hoef niet meer alles te doen, maar ik werk gewoon nog graag” 

Met die woorden begint Tini het gesprek. En meteen is duidelijk: we hebben te maken met iemand die graag bezig is en niet snel stilzit.

Tini is 75 jaar en werkt als helpende bij team Flora van De Tien Gemeenten. Twee ochtenden per week. Daarnaast is ze nog steeds actief als vrijwilliger. Zo helpt ze met bloemschikken in De Rusthoeve en sport ze iedere week.
Een werkweek die misschien anders is dan vroeger, maar precies past bij haar leven nu.

Van 36 jaar thuiszorg naar opnieuw aan het werk

Voor haar pensioen werkte Tini maar liefst 36 jaar in de thuiszorg. Juist het zelfstandige karakter van dat werk sprak haar aan. “Je kwam bij mensen thuis en moest veel zelf regelen. Dat vond ik altijd heel leuk.”

Toen ze met pensioen ging, dacht ze dat het tijd was voor iets anders. Maar al snel ontdekte ze dat iedere dag thuiszitten niets voor haar was. “Ik had gewoon geen zin om iedere dag thuis te zitten.”

Ze begon als vrijwilliger bij De Rusthoeve. Toen ze hoorde dat er behoefte was aan extra handen in de zorg, besloot ze opnieuw te solliciteren. Inmiddels combineert ze haar werk met haar vrijwilligerswerk. “Dan heb je een leuke weekindeling. Je verdeelt je tijd een beetje en maakt er iets moois van.”

Nog steeds met plezier naar haar werk
Waarom ze het werken nog steeds zo leuk vindt? Voor Tini is het eigenlijk heel eenvoudig: ze vindt het werk zinvol. “Je helpt mensen. Hier wonen mensen die veel zorg nodig hebben en steeds meer eigen regie verliezen. Dat je dan iets voor iemand kunt betekenen, geeft voldoening.” En vervelen doet ze zich zeker niet.

“Het is nooit saai. Iedereen is anders.”
De ene bewoner maakt graag een praatje, terwijl de ander misschien een mindere dag heeft. En natuurlijk gaat niet iedere dag alles zoals gepland.

“Je moet dingen ook van je af kunnen zetten. Dat kon ik altijd wel.” Die nuchtere instelling helpt haar om met verschillende situaties om te gaan.

De kleine momenten blijven hangen
Tijdens haar 36 jaar in de thuiszorg heeft Tini heel wat meegemaakt. Eén herinnering komt meteen bij haar op. Een meneer die ze vroeger verzorgde, had geld teruggekregen van de Belastingdienst. Hij schreef daarover aan de inspecteur:

“Ha, eindelijk een nieuwe regenjas.”
Tini moet er nog steeds om lachen. Het zijn juist die kleine, persoonlijke momenten die haar zijn bijgebleven. En misschien is dat ook wel wat haar na al die jaren nog steeds aanspreekt in de zorg: je doet je werk voor mensen en met mensen.

“Als je het leuk vindt: gewoon doen”
Voor collega’s die twijfelen of ze na hun pensioen willen doorwerken, heeft Tini een duidelijk advies: “Als je het leuk vindt: gewoon doen. Maar neem niet te veel hooi op je vork.”

Zelf weet ze inmiddels goed wat bij haar past. Geen volle agenda en van hot naar her. Gewoon een paar ochtenden werken, vrijwilligerswerk doen, sporten en tijd hebben voor andere dingen.

“Ik hoef niet meer alles te doen, van hot naar her en feestjes af. Ik werk gewoon nog graag.” En uiteindelijk is dat misschien wel de beste reden om door te werken: omdat je er plezier uit haalt. “Ik vind het gewoon leuk om wat om handen te hebben. Dat heb ik altijd al graag gedaan.”

Van elkaar leren
Ook al heeft Tini tientallen jaren ervaring, ze blijft leren van haar collega’s. Vooral de flexibiliteit van jongere collega’s en flexkrachten vindt ze bewonderenswaardig. “Er zijn hier een heleboel toppers, ook flexkrachten die er zo in vallen. Die flexibiliteit vind ik knap.”

En andersom kunnen collega’s ook van haar leren. Haar belangrijkste advies?

“Blijf bij jezelf. Wees eerlijk. Als je iets belooft, dan doe je dat ook.” Want uiteindelijk draait het volgens Tini om samenwerken.“Je kunt ook van elkaar leren. We doen het samen.”